Aşık nişanı, sevgili kuşamı sever



Aşık ile delinin farkı: biri gülmez biri ağlamaz imiş

Aşık ile Aşık atılmaz

Aşk dünyayı döndürür

Aşk bir demirden leblebidir çiğneyene Aşk olsun

Aşıkınki haydan, mollanınki vaydan

Aşk ile pençeleşmeye demir bağı gerek

Aşık ona derler ki, karda gezip izini belli etmeye

Aşkın varsa dağlara düş

Aşığa bağdat ırak değildir

Aşıka sevdadan vazgeçirmeye say, deryayı kurutmaya say gibidir

Aşık olan kördür

Aşık yüz bulduğu yerde yatar kalkar

Aşıka rüsvalık kendi belasıdır

Aşk ateşten gömlektir

Aşık alemi kendi gibi kör, dört tarafı duvar sanır

Aşığa bağdat sorulmaz

Aşıkın hali kaalinden belli olur

Aşk ağlatır dert söyletir

Aşk olmayınca meşk olmaz

Aşıka sevda abes değil

Aşık ile mollanın arası iyi olmaz

Aşık dünyayı maşukasının aynası sanır

Aşık sazla, maşuk nazla müteselli olur

Aşık ona çoksa sana dilber mi bulunmaz

Aşık olan geda olur

Aşık kendini kör sanır

Aşığa “niçin ağlarsın” demişler, “gülmemek için” demiş

Aşıka ya sabır , ya sefer gerektir

Aşıka nişan dervişe burhan

Aşıklık başa beladır müşkül iptiladır

Aşk deryadır dalmayan bilmez

Aşık başta karar etse akıl firar eyler

Aşk ateşi yanmayınca yakmaz imiş

Aşk her zaman kendine bir yol bulur