Aslında yalnızlık; özgürlüğü arayan, kendini keşfetmeye ve aşmaya çalışan, kendi iç âlemine girmeye uğraşan insan ruhunun sığınağıdır. Kasvetli olduğu kadar faziletlidir de. Yerin dibine batırabildiği kadar zirvelere de çıkarabilir. Daralttığı gibi geliştirebilir de. Çünkü yalnızlık duygusu insanı tanımada, doğru ve yanlışı kavramada, hayatı yorumlamada çok önemli bilgiler verir, ufkumuzu genişletir.
Yalnızlık duygusunun doğru ve anlamlı kullanılmasının insanın gelişmesinde, olgunlaşmasında büyük önemi vardır. Bu yüzden yalnızlığı yaşamanın güzelliğini keşfetmeliyiz. Böyle yaparsak yaşamak daha bir haz verir, daha mutlu oluruz. Peygamberlerin, büyük velilerin, birçok filozof ve sanatçıların daha rahat ve dingin düşünebilmeleri için zaman zaman inzivaya çekildiklerini biliyoruz.
Yine yalnızlıkta kâinata daha derin ve kuşatıcı bakar, kulluk bilincimizi geliştirebiliriz.
Yalnızlık duygusunun doğru ve anlamlı kullanılmasının insanın gelişmesinde, olgunlaşmasında büyük önemi vardır. Bu yüzden yalnızlığı yaşamanın güzelliğini keşfetmeliyiz. Böyle yaparsak yaşamak daha bir haz verir, daha mutlu oluruz. Peygamberlerin, büyük velilerin, birçok filozof ve sanatçıların daha rahat ve dingin düşünebilmeleri için zaman zaman inzivaya çekildiklerini biliyoruz.
Yine yalnızlıkta kâinata daha derin ve kuşatıcı bakar, kulluk bilincimizi geliştirebiliriz.